[Happek]

Gołębie z wydziobanymi oczami, wyrwanymi piórami, bójki i rozboje w gołębniku. Każdy z Nas chciałby ich uniknąć lecz żeby to zrobić najpierw trzeba poznać ich przyczynę.

Hierarchia w stadzie gołębi

Gołębie domowe, w tym także pocztowe, należą do zwierząt żyjących gromadnie, w tzw. stadach. Hierarchia socjalna w stadzie różni się jednak od obserwowanej w stadach innych gatunków zwierząt domowych. Nie ma tu przewodnika stada, któremu są podporządkowane pozostałe osobniki. Jest to między innymi skutek monogamii. Dlatego też walki między samicami toczą się nie o panowanie nad stadem samic, lecz o jedną, określoną samicę-wybrankę. Po jej "zdobyciu" walki mogą się toczyć o miejsce lęgowe lub celę lęgową albo o miejsce wypoczywania, tzw. siodełko.
Do walk o samicę zazwyczaj nie dochodzi wtedy, gdy liczbie samców w gołębniku odpowiada taka sama liczba samic lub gdy samic jest więcej niż samców. Jeśli w gołębniku jest nadwyżka samców, to zwykle 2-3 z nich pędzą jedną samice. Po zajęciu miejsca lęgowego przez pędzoną samicę każdy z samców stara się odegnać rywali, a jeżeli te nie ustępują, dochodzi do walki. Ciosy są zadawane dziobem w okolice głowy, szyi czy tułowia. Niekiedy samce ustawiają się do siebie bokiem i okładają się uderzeniami skrzydeł: dają się wówczas słyszeć charakterystyczne klaśnięcia. Może też się zdarzyć, że jeden z nich chwyci przeciwnika dziobem za woskówkę lub okolicę twarzy i "odprowadzi" poza granice zajętego terytorium. Jest to obszar celi lęgowej lub- w razie jej brakuje-obszar w obrębie gniazda; wielkość tego obszaru jest odwrotnie proporcjonalna do zagęszczenia ptaków w gołębniku (im mniej ptaków tym obszar większy, im więcej ptaków tym obszar mniejszy).
Do walk o siodełko wypoczynkowe dochodzi wówczas, gdy miejsc tych jest mniej niż gołębi, a także wówczas, gdy równi siłą przeciwnicy upatrzą sobie to samo miejsce wypoczynkowe. Walka o nie toczy się zarówno między osobnikami tej samej płci, jak i przeciwnej. Z reguły gołębi silniejsze fizycznie zajmują siodełka górne, z których mają doskonałe pole obserwacji gołębnika i dogodny dostęp do wylotu. Gołębie fizycznie słabsze i młode zajmują pozostałe siodełka lub pozostają na podłodze.
Zdarza się, że jakiś fizycznie mocny gołąb zajmuje miejsce u wylotu i nie wpuszcza ptaków do wnętrza gołębnika lub wręcz buduje tam gniazdo. Innym razem odpędza on słabsze fizycznie gołębie od karmidełka dopóty, dopóki sam nie zaspokoi głodu, albo nie dopuszcza do basenu kąpielowego, kiedy sam zamierza się kąpać. Dalsze miejsce w hierarchii stada zajmują samce lub samica nie mające partnerów płciowych, potem gołębie najmłodsze, następnie ptaki osłabione, a na końcu chore.
Samice wysiadujące jaja lub ogrzewające pisklęta atakują z furią obcego samca, który wtargną na ich terytorium, i szybko odnoszą nad nim całkowite zwycięstwo. Co prawda samce po takim przyjęciu z reguły nie stawiają zdecydowanego oporu, lecz ratują się ucieczką.
W stadzie gołębi nie obserwuje się przewodnictwa pod względem wydawania rozkazu " na żerowisko" lub "wracamy do gołębnika" czy "przenosimy się na inne miejsce żerowania". Jednakże obserwuje się "podrywanie" stada do lotu na żerowisko przed dowolnego gołębia. Może to być gołąb, który został zmieniony na gnieździe przez swego partnera płciowego. Jest on głodny i chce udać się na żerowisko w towarzystwie. Taki ptak ostro startuje z gołębnika, robi1-2 okrążenia i czeka na start towarzyszy. Jeśli żaden ptak nie dołączy, ląduje na gołębniku i powtarza manewr. Po bezskutecznych prowokacjach sam odlatuje na żerowisko.
Po ostrym starcie jednego gołębia pozostające na dachu ptaki zwykle podrywają się do lotu i razem z nim lecą na żerowisko. Niekiedy część z nich ląduje na gołębniku, a więc rezygnuje z żerowania. Żerujące gołębie też nie są pilnowane przez przewodnika.
Każdy gołąb sam obserwuje otoczenie, a jeśli jeden z nich poderwie się nagle do lotu, pozostałe gołębie natychmiast robią to samo. Czasem wracają od razu do gołębnika, a czasem lądują na innym miejscu żerowania ( jeśli odczuwają jeszcze głód, a przyczyną poderwania się do lotu nie było zagrożenie). Podobnie zachowują się podczas lotu do wodopoju (rzeki, strumienia), jeśli w gołębniku nie ma wody w poidełku lub hodowca nie podaje wody w ogóle.

Wstęp:Happek
Pozostałe informacje: Książka "Gołębie-Chów, Hodowla, Rasy"
- Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne Warszawa

[Matiz]

Ciekawy artykuł o wielu zachowaniach nie wiedziałem tylko z obserwacji ,ale głębsze wyjaśnienie daje do myślenia.

[Happek]

Ciesze się że komuś to się przydaje, niebawem następne o parowaniu, budowie gniazda i innych rzeczach.

[Michal]

Widziałem już wszystkie te zjawiska zachowań gołębi najbardziej lubie gdy gołębie walczą o samice:) Czekam na następne artykuły;D

[KrysSz]