[Happek]

Niemiecki Wystawowy/Pocztowy Ozdobny


Powstanie/historia rasy:

Pierwotnie, od roku 1896, niemiecki pocztowy wystawowy. Później miały miejsce krzyżówki z gołębiami pocztowymi, ptakami rasy show homer, antwerpskim wystawowym, dragonem według nie których źródeł mewką.

Ogólnie:

Pewna źródła podają że gołębie te troskliwie zajmują się młodymi oraz dobrze wychowują młode. Można to sobie włożyć między bajki, ponieważ gołębie te są dość duże a ich kształt dzioba nie ułatwia im karmienia. Gołąb raczej należy do dość ciężkich w hodowli, problem także jest z mamki dla młodych, często pozostaje tylko ręczne karmienie. Obrączka numer 9. Według źródeł odmian barwnych 11, lecz wzorzec wymienia ich więcej.

Budowa:

Szlachetny wygląd mimo krótkiej, masywnej sylwetki z niemal poziomą postawą ciała. Delikatna linia szyi, wysmuklająca się w kierunku gardła. Szeroka, sklepiona pierś, krótki, smukły ogon i średniej długości skoki. Głowa: łukowata linia biegnąca od najwyższego punktu nad oczami, nad klinowatym czołem, aż do masywnego dzioba. Białe, ciemne i ciemnoczerwone oczy, w zależności od odmiany kolorystycznej.

Link do wzorca (kliknij)

Zdjęcia gołębi hodowcy Sławomira Pietrzaka.

Umieszczone za jego zgodą.

[Józek]

Wystawowy Nimiecki zwany garbonosy, jest to najbardziej znana i uszlachetniona rasa z gołębi wystawowych. Powstała na bazie gołębia pocztowego 1910 r w Niemczech . Gołąb ten uległ znacznym przekształceniom, z dobrej lotności stał się gołębiem wolierowym . Jedną z podstawowych cech tego gołębia jest głowa ,dziób i woskówka .
Dziób średnio długi, mocno osadzony, proporcjonalny, pełny, tępy, dobrze zamknięty, przedłużenie przecięcia dzioba, powinno przechodzić przez środek oka. Brodawka nosowa, delikatna, mocna i gładko przylegająca, nie powinna wystawać poza linię łuku głowy, winna być długo wyciągnięta i na biało upudrowana i mieć lekki wykrój w kształcie serca.
Szyja przy ramionach szeroka, mocno osadzona, zwężająca się w kierunku głowy, dumnie podniesiona, z ładnie zaokrąglonym gardłem.
Rasa ta występuje w wszystkich odmianach barwnych. W hodowli sprawa trudności w rozmnażaniu, bardzo często zdarza się, że rodzice po pewnym okresie przestają karmić młode.Mamki zastępcze, też nie bardzo dają sobie z nimi rady, powodem jest zakrzywiony dziób.Piskali jak dorastają i obrastają w pióra, mają dziób bardzo duży, i zakrzywiony w duł, wówczas następuje problem w podawaniu pokarmu. Większość hodowców dokarmia ptaki wówczas ręcznie


Obrączka nr 9

[sławek]